۱- سلام و عرض ادب خدمت همه دوستان خوبم  دوستانی که اگرچه چند صباحی در خدمتشون نبودیم ولی مانند همیشه دوستشون داشته و داریم .

۲- عذر خواهی و پوزش از همه دوستان بزرگوار  ببخشید که یکباره غیبمون زد و معبر هم ناتمام موند. برخی دوستان پیغام دادند که « راوی ! نکنه شهید شدی که معبر تعطیل شده!» نه عزیزم ! اولا ما کجا و شهادت کجا؟ ثانیا : اگه شهید می شدم که معبر رو یکی دیگه باز می کرد ! اتفاقا مشکل همین جاست که گناه ما را زمینگیر کرده و گرنه شرمنده شما دوستان نمی شدیم.

۳- با معبر در خدمت شما باشیم یا نباشیم همیشه دعاگوی شما دوستان هستم به خصوص وقتی که در مناطق جنوب هستم و از جمله همین روز عرفه که در سرزمین پاک « طلاییه» دعاگوی همه دوستان بودم.

۴- خیلی دوست داشتم تمامی لحظات آسمانی و شیرین مناطق را براتون روایت کنم ولی گرفتاری ها و مشکلات و خیلی چیزهای دیگه باعث شرمندگی شد! شما ببخشید!

۵- حرف آخر اینکه باز هم با معبر در خدمت شما هستم با خاطرات تلخ و شیرین ....پس منتظر پست های بعدی راوی باشید.

این عکس ناقابل هم هدیه به شما دوستان عزیزم :

«یا علی مدد»